Ექსოსკელეტის ძალა არის ტანსამბრძანე ექსოსკელეტური მოწყობილობების ტვირთის მოსატანად შეძლების და ძალის დახმარების შესაძლებლობა, რაც მისი ძირეული ტექნიკური მახასიათებელია და განსაზღვრავს მის გამოყენების სფეროებს და მომხმარებლის უსაფრთხოებას. სხვადასხვა ტიპის ექსოსკელეტები შეიძლება დაიპროექტოს საჭიროების შესაბამად მიზანმიმართული ძალის პარამეტრებით. პასიური სამრეწველო ექსოსკელეტები ძირითადად იყენებენ მექანიკურ ლივერსა და ელასტიურ სტრუქტურას ასევე აკეთებენ მხრებისა და კურდულის ტვირთის გადანაწილებას, რაც ეფექტურად ამცირებს ხშირად აწევის და გამოხრევის დროს საჭიროებულ კუნთების ძალას; მათი ნომინალური ტვირთის მოსატანად შეძლების დიაპაზონი ათეული კილოგრამიდან ათასობით კილოგრამამდე არის, რაც ამცირებს დაგროვებით მოწაფებას და არ უშვებს კურდულის დაზიანებას. ძალით მოძრავი ექსოსკელეტები სერვო მოტორების საშუალებით უფრო მეტ დახმარებას აძლევენ, რის შედეგად მომხმარებელი შეძლებს მძიმე ტვირთის გადატანას განსაკუთრებით გრძელი ხანის განმავლობაში ან მოძრაობის შეზღუდული პაციენტების სხეულის წონის მხარდაჭერას და უსაფრთხო დგომას და სიარულს. ინჟინერები საშენო სტრუქტურის ძალის გასაუმჯობესებლად იყენებენ მაღალი მკვრივობის მასალებს, როგორიცაა ნახშირბორცვალი და ავიაციური ალუმინი, რაც უზრუნველყოფს სტრუქტურულ სტაბილურობას ნომინალური ტვირთის ქვეშ დეფორმაციის ან გატეხილების გარეშე. ამასთანავე, შემონახული გადატვირთვის დაცულობის მექანიზმები ავტომატურად გამორთავენ მოწყობილობას ან შეზღუდავენ ძალას მისი დიზაინირებული ძალის ზღვარს გადაჭარბების შემთხვევაში, რათა თავიდან აიცილონ მოწყობილობის დაზიანება და ადამიანის დაზიანება. ექსოსკელეტის ძალის და ფაქტობრივი სამუშაო ტვირთის სწორი შერჩევა არ მხოლოდ გრძელებს მის სამსახურო ხანგრძლივობას, არამედ მაქსიმალურად ამაღლებს სამუშაო ეფექტურობას და სრულად იცავს მომხმარებლის ფიზიკურ უსაფრთხოებას სამრეწველო, ავარიული და მედიცინური რეაბილიტაციის სცენარებში.